Waarom ik met meubels praat.

” Ik heb een (soort van) conversatie met meubels”

De druk was hoog toen ik 2 jaar geleden op het punt stond ons versgekochte huis in te richten.  Werkelijk iedereen om mij heen “was toch zó benieuwd”. Fijn. Torenhoge verwachtingen dus. Dalijk vinden ze het niks, dacht ik. Waar te beginnen?!

Na vele tekeningen en uren-, nee, dágenlange zoektocht en op internet naar het perfecte meubelstuk viel me iets op: ik heb een (soort van) conversatie met meubels. En nee, ik praat niet letterlijk met een potentiële salontafel, maar ik koop hem ook niet zomaar als ik hem “wel mooi” vind. Het is alsof hij even in mijn gedachten moet ronddwalen. Zijn de vormen wel mooi afgewerkt? Is het materiaal wel duurzaam? Ik laat een meubelstuk dus even in mijn gedachten zodat ik er een band mee krijg. Klinkt heel bizar nu ik dit schrijf. Maar het is echt zo. Alleen als ik een band krijg met een meubelstuk, schaf ik het aan. Des te vrolijker word ik ervan wanneer die salontafel bij mij staat te shinen.

thumb_img_2499_1024

img_0797

Trackback from your site.

You might also like

Leave a Reply